IEM 2015 - kolejka, jedzenie i turnieje!
Intel Extreme Masters to z pewnością znana wam nazwa. Tegoroczna impreza gamingowa po raz trzeci miała miejsce w Katowicach! Po raz pierwszy dane mi było uczestniczyć w tych targach, więc dzisiaj chciałem się z wami podzielić moimi spostrzeżeniami oraz poradami dla osób, które pierwszy raz jadą na tę imprezę.
PIERWSZY RAZ? CO MUSISZ WIEDZIEĆ
Tego roku byłem po raz pierwszy na IEMie, więc sam nie do końca wiedziałem, co wziąć i jak się przygotować. Niestety, nie mieliśmy biletów. Wraz z kolegą czekaliśmy w dłuuuugiej, ''darmowej'' kolejce. Pamiętajcie, że Intel Extreme Masters to impreza ze wstępem wolnym, jednak ze względu na bardzo duże zainteresowanie, organizatorzy postanowili wprowadzić bilety dla tych, którzy nie chcą czekać w kolejce oraz vipów. Myślę, że to bardzo dobre rozwiązanie, ale nie wiem czy za rok kupię bilety. Wracając jednak do ''poradnika dobrego podróżnika'' to ważnym aspektem jest pogoda. Niezależnie od której się czeka, zawsze będzie to trwało długo. Jeśli jesteś pierwszy/a to pewnie przyszedłeś/aś bardzo wcześnie, więc i tak długo sobie postoisz. Jeśli zaś przyjdziesz późno to trafisz na koniec kolejki, która bardzo wolno się porusza. W efekcie zawsze trzeba swoje odczekać lub kupić bilet. Wiadomo, że w kolejce zimno, więc warto wziąć coś ciepłego do jedzenia i ciepło się ubrać.
Na miejscu są różne budki z jedzeniem, można nawet zamówić pizzę, ale ceny są nawet dwukrotnie droższe. Przykładowo za obwarzanka krakowskiego przyszło mi zapłacić 3,50 zł. W samym spodku Pepsi była w cenie zwykłej wody (obie 6 zł). Co dziwne, kupując Pepsi, sprzedawca odkręcił mi ją i nie chciał dać korka tłumacząc, że takie ma polecenie. Nie wiem jak było w poprzednich latach z wnoszeniem jedzenia, ale tego roku można było wnieść swoje jedzenie na teren obiektu, ale pod warunkiem, że jest ono szczelnie zamknięte (nierozpakowane). Ludzie, którzy mieli choćby litrowe picie, ale otwarte musieli je wyrzucić do kosza, ew. wypić. Za rok radzę wszystkim w dobre zaopatrzenie się w swoje jedziecie, bo te pieniądze można przeznaczyć na np. pamiątki, koszulki, czy okazyjne promocje.
PRAWO DŻUNGLI
Nie jest tajemnicą, że na IEM przyjeżdzają YouTuberzy. Warto więc zaopatrzyć się w jakiś zeszyt lub kartkę, a także długopis. Osobiście wolę zrobić sobie zdjęcie niż prosić o podpis na kartce, ale czasami tłum jest zbyt ogromny, aby dostać się do kogokolwiek. Niestety, ale przy stanowiskach YouTuberów panuje totalna dżungla. Ludzie pchają się na chama i nie patrzą, czy jest komuś słabo, czy źle się czuje. Miałem (nie)przyjemność stać w jednej takiej kolejce. Udało mi się nawet przebić do samego przodu (przed barierki), w czasie gdy reZi nagrywał film (nawet byłem dobrze widoczny przez parę sekund filmu, haha). Nie podoba mi się takie przepychanie. W tłumie nie miałem nawet jak schować ręki w dół (miałem w górze kartkę z podpisami), a gdy chciałem wyjść to prawie bym się przewrócił, bo na moje miejsce (przed barierkami) wcisnęło się pełno osób i nie mogłem ruszyć nogą. Myślę, że to się (niestety) nie prędko zmieni.
SPRAWA ORGANIZACYJNA
Tego roku IEM był podzielony na 2 obiekty - Spodek i halę kongresową. Myślę, że jest to bardzo dobre i praktyczne rozwiązanie. Nie mam pojęcia jak te wszystkie stanowiska mogły się rok temu zmieścić w Spodku. Teraz jest więcej miejsca, a każdy może wybrać, co chce robić - oglądać turnieje czy zwiedzać stanowiska firm. Kiepskim rozwiązaniem natomiast było umieszczenie turnieju CS:GO w hali, gdyż było tam bardzo mało miejsca, praktycznie większość osób (w tym ja) siedziała na ziemi. Nurtujące było również w piątek, kiedy chciało się iść ze Spodka do hali. Bardzo nieuporządkowana kolejka, jeden ciśnie się na drugiego, w efekcie można było zmarznąć trochę zanim się weszło. W niedzielę już na szczęście zrobili barierki i wpuszczali po kolei... Organizację IEMa 2015 uważam za udaną i przemyślaną!
KOLEJKA
Nieszczęsna, długa i niekończąca się kolejka... Powiem wam, że myślałem, że będzie o wiele gorzej. W piątek planowaliśmy z kolegą wyjechać o godzinie 7:00, ale zrezygnowaliśmy i przyjechaliśmy dopiero na 12:00. Kolejka wydawała się długo, ale koniec końców postanowiliśmy poczekać i stanąć jako ostatni. Akurat trafiliśmy na ruszającą się kolejkę, co przyspieszyło czekanie. Minęła godzina, a my byliśmy prawie przy barierkach, po czym kolejka się zatrzymała. Przestali wpuszczać, bo Spodek był zapełniony. Czekaliśmy kolejną godzinę, bo wpuszczali po parę osób, aż wreszcie nas! Około godziny 14:00 oddawaliśmy kurtki do szatni. A propos szatni... 2 zł za jedną kurtkę? Nawet jak wieszasz z kolegą na jednym haku to musisz zapłacić podwójnie. Zdzierstwo!
Piątek był naszym pierwszym dniem, więc czuliśmy się jak szczęściarze, że udało nam się dostać do środka. Następny dzień, w którym odwiedziliśmy IEM to niedziela. Na miejsce przyjechaliśmy trochę wcześniej, bo o godzinie 9:00 staliśmy w kolejce (a raczej mój kolega, bo ja się spóźniłem z bratem). Na szczęście ochroniarz okazał się wyrozumiały i wpuścił nas do zarezerwowanej przez kolegę kolejki (ale ciii.. :D). Powiem szczerze, że dość ostro traktowano tam osoby na chama wpychające się w kolejkę. Nie raz ochroniarze podchodzili i wyganiali osoby, które się wpychały, a tłum pomagał okrzykami ''wypier*alać, wypier*alać''.
W kolejce się nudzi, a jeśli się nudzi to szybko można znaleźć jakieś zajęcie. Widziałem masę pomysłów na zabicie nudy w kolejce. Przed nami stali ludzi, którzy na kartonach po pizzy napisali ''Szukam dziewczyny, która gra w CS:GO'', albo ''Zbieram na kompa''. Co dziwne, te osoby uzbierały ponad 10 zł! Ludzie chętnie wrzucali do kubeczka ''pisiont groszy'', aż w końcu trochę się uzbierało. Człowiek umie znaleźć zajęcie nawet, gdy nie ma co robić - szczególnie wtedy.
Na zdjęciu kolejka w sobotę - najbardziej zatłoczony dzień IEMa. W niedzielę było podobnie.
PIĘKNE HOSTESSY I COSPLAYERKI
Pewnie nie jeden pan odwróci się za cudownie przebraną dziewczyną. Miło widzieć, że takie osoby starają się urozmaicić tak wielką imprezę i przebierają się. Mimo brzydkiej pogody, osoby te stoją na dworze w swoich skąpych strojach - no brawo .:) Hostessy również były nieodłączną częścią imprezy. To one reklamowały nam firmy oraz ich produkty. Niestety, często zdarzało się, że wiedza takich hostess czy pracowników na stanowisku (np. Samsunga) była dość ograniczona. Piękne hostessy miały jedynie funkcję reprezentacyjną oraz mówiły wyuczony tekst; miały po prostu dobrze wyglądać - i to się udało :)
CZY ZA ROK PÓJDĘ?
Bez dwóch zdań za rok również wybiorę się do Spodka. Na Facebooku powstała już stroną ''Chcemy IEM 2016 w Katowicach'', choć nie sądzę, żeby miejsce takiej imprezy miało się zmienić. Możemy być dumni, że odbywa się to w Polsce. Było mi dane po raz pierwszy uczestniczyć w tej imprezie i na pewno nie zrezygnuję w niej w przyszłym roku - tym bardziej, że mam 20 minut drogi autobusem do Katowic. Serdecznie zapraszam (albo i nie, bo będzie więcej ludzi = mniej miejsca :D) na IEM 2016, bo na prawdę warto to przeżyć. Nie ważne czy grasz, czy nie. Możesz odwiedzić i pograć na stanowiskach firm, a także przetestować Oculus Rifta, jeśli jeszcze nie miałeś okazji. Cieszę się również, że moja szkoła miała swoje 2 stanowiska na IEMie! Ktoś kojarzy stanowisko z grami retro w hali kongresowej obok Goodrama? Albo automaty do grania w stare gry w Spodku? :)
Agent Alice
Ostatnimi czasy trochę zapomniałem, po co stworzyłem tego bloga. W internecie szukałem ciekawych i najlepszych gier na Androida, a znajdowałem coś pokroju Pou. Sam, na własną rękę postanowiłem założyć bloga, na którym mógłbym opisywać najlepsze gry, no i jestem. Niestety, termin ''najlepsze'' gdzieś się zatracił, a ja zacząłem szukać gier na siłę. Potrzebna mi była przerwa, która wraz z tym postem się zakończyła i zaczynam publikować tylko gry Top of the top!
Kiedyś Sherlock, dzisiaj Alice
Gra Agent Alice szybko zyskała pierwszy milion pobrań. Stała się popularna w Stanach, co zaczęto wykorzystywać nawet w vine'ach. Swego czasu furorę na Facebooku robiła grą Pearl's Peril. Myślę, że dzisiaj spokojnie Agent Alice by ją zastąpiła. Nie ma też co się oszukiwać, Pani Alice jest po prostu ładniejsza niż Pearl.
Gry te nie różnią się zbytnio. W obu musimy znajdywać przedmiotu w gąszczu tysiąca innych. Tutaj przyznać muszę, że Pearl's Peril jest nieco bardziej trudniejsza. Na plus agentki Alice przemawia również fakt, że energia ładuje się szybciej (choć nadal wolno) niż w przypadku Pearl. Co zabawne... Obie gry pochodzą od tego samego producenta, a to właśnie opisywana przeze mnie dzisiaj gra skradła moje serce całkowicie.
Gry te nie różnią się zbytnio. W obu musimy znajdywać przedmiotu w gąszczu tysiąca innych. Tutaj przyznać muszę, że Pearl's Peril jest nieco bardziej trudniejsza. Na plus agentki Alice przemawia również fakt, że energia ładuje się szybciej (choć nadal wolno) niż w przypadku Pearl. Co zabawne... Obie gry pochodzą od tego samego producenta, a to właśnie opisywana przeze mnie dzisiaj gra skradła moje serce całkowicie.
Ślepy detektyw?
Gra wygląda bardzo ładnie i na prawdę widać, że Wooga przyłożyło się do grafika i oprawy wizualnej, a także historii. Niestety, ale dialogi są po prostu zbyt dziecinne. Choć może to i dobrze? Zapewni to większą popularność wśród dzieci, co zwiększy liczbę zagrać - sprytnie Wooga! Nie przeszkadza to jednak w tym, aby w grę grali dorośli. Jedno jest pewne! Agent Alice to na prawdę bardzo dobrze dopracowana i przemyślana gierka. Co by nie mówić, cieszmy się, że za darmo dostajemy tak dużo! Czasami jednak mamy wrażenie, że gra jest dla upośledzonych wzrokowo. Znalazło się już grono prześmiewców, którzy wytykają grze to, że pomimo leżącego na podłodze trupa zakrytego prześcieradłem Alice zauważa go na samym końcu...
No i oczywiście nie może zabraknąć najważniejszego! Jak z prawdziwego kryminału, muzyka musi pasować. Nie inaczej jest w tym przypadku, bo dzięki są bardzo dobrze dopasowane do każdego odcinka. Ponadto zdarza się, że w grze pojawi się filmik. Dodaje to dynamiki i w większości z nich mamy wybór, co się dalej stanie (np. załatwić zbira siłowo lub słownie). Te wyścigi, te wybuchy...
Aspekt techniczny leży...
No dobra, może nie do końca jest aż tak źle, ale na prawdę jest trochę problemów. Przede wszystkim gra długo się ładuje. Na początku wczytują się pliki, które łatwo można podmienić (przy czym szybko skończyć grę) , a chyba nie na tym gra polega. Łatwy dostęp do plików jest i zaletą, i wadą... W sumie rzadko kto będzie tam zaglądać, ale gra może też być łatwo modyfikowana. Kolejnym zarzutem moim wobec gry jest to, że gry już wczytają się te pliki to... wczytają się źle! Nie pisałbym o tym, gdyby stało mi się to raz, czy dwa. Zdarza się to dosyć często, za często. Pamiętajmy jednak, że jest to gra darmowa (co prawda z mikropłatnościami, ale dodatkowymi, opcjonalnymi), więc takie błędy mogą (choć moim zdaniem nie powinny) występować.
- darmowa gra
- przepiękna i ładna grafika (ogromny plus)
- brak reklam
- połączenie z Grami Play (osiągnięcia, ranking)
- scenki, dużo odcinków
- fenomenalna oprawa dźwiękowa
- fenomenalna oprawa dźwiękowa
Co bym zmienił?
- ładowanie plików przy włączaniu gry
- długi okres czekania na regenerację energii
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.wooga.agentalice
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.wooga.agentalice
Ingress
Zanim zacznę pisać tego posta, chciałbym Wam podziękować za to, że czytacie mojego bloga oraz tworzycie tą społeczność. "Ingress" to 50 post na moim blogu, dlatego właśnie postanowiłem wybrać tą dość specyficzną, ale jakże ciekawą grę. Nie jest to żadna strategia, ani nawet sandbox. Ingress to gra wyjątkowa, w której zapomnimy o dotychczasowych kategoriach gier. Tutaj nie będziemy siedzieć na kanapie i zabijać potworki. Ta gra wymaga czegoś więcej, niż tylko umiejętności ruszania palcem. W Ingressie musimy ruszać również swój tyłek ;)
Na początku logując się, wybieramy frakcję. W moim przypadku jest to frakcja zielonych. Nie pytajcie mnie, która lepsza, bo sam wybrałem tą, która miała mój ulubiony kolor :) Przyznam jednak, że chodząc po mapie widziałem więcej portali koloru niebieskiego. Pytacie pewnie, o co dokładnie chodzi w tej grze, więc już odpowiadam. Gra nas lokalizuje, przez co wyświetla nam wszystkie portale w pobliżu. Portale? Tak właśnie nazywają się specjalne miejsca w naszym mieście. Portalem może być pobliski bunkier, przystanek, czy jakiś pomnik lub fontanna. U mnie w mieście najczęściej widziałem krzyże. Naszym zadaniem jest hackowanie portali przeciwników. Na czym to polega? Po prostu musimy znaleźć się blisko portalu i go hackować. Czasami trwa to bardzo krótko, a czasami poziom może być za wysoki i możemy sobie z tym nie poradzić. Do hackowania potrzebujemy energii, która zdobywamy ''po drodze'', tzn. może ona leżeć w różnych, nieszczególnych miejscach np. na drodze. Najwięcej doświadczenia jednak znajduje się wokół portali.
Gra korzysta z map i pobiera naszą obecną lokalizację. Wiąże się z tym również konieczność posiadania bezprzewodowego internetu (pakietu danych), gdyż w terenie jest on potrzebny do dokładnej lokalizacji, pobierania map i komunikacji z innymi użytkownikami gry. Jak więc widzicie, Ingress to nie gra dla każdego. Choć wyżej wymienione przeze mnie rzeczy, które korzystają z naszego pakietu nie pobierają zbyt dużo MB to wydaje mi się, że można było rozwiązać to lepiej. Nokia od dawna posiada mapy HERE, które nie potrzebują internetu do lokalizacji i sprawnego działania, więc dlaczego nie można było tego zastosować tutaj? Oczywiście bez internetu nasze możliwości byłyby ograniczone: brak znajomych, osób w pobliżu, brak szybkich aktualizacji... Kto tworzy portale? - zapytacie. My - odpowiem :) Każdy może dodać swój portal, którego będzie właścicielem. Ważną sprawą jest obrona go, bo przecież w każdej chwili ktoś może nam go odebrać i zhackować. Portalem nie mogą być byle jakie miejsca - musimy mieć do nich dostęp oraz muszą być to miejsca publiczne, dostępne dla każdego. Administracja Ingressa będzie sprawdzać każdy portal i nie doda go, jeżeli ktoś będzie się wygłupiał i dodawać portal typu ''Kosz w moim domu'' - sprawdzone info ;)
Jak to działa w praktyce:
Wyżej napisałem, że oprócz ruszania palcem po ekranie, musimy ruszyć swoje cztery litery i wyjść na dwór. Jest to o tyle wyjątkowe, że gra promuje (chcąc, nie chcąc) poruszanie się i myślę, że to słuszny i celowy zabieg ze strony twórców Ingressu. Jeśli już teraz powiedzieliście ''i tak nie zagram, bo u mnie w mieście nic nie ma'' to się zdziwicie, jak wiele osób z waszego otoczenia gra w tą grę. Sam logując się na początku w domu nie wiedziałem, o co dokładnie chodzi. Wybrałem nick, frakcję i tyle. Dopiero potem jadąc do szkoły włączyłem grę. Jakież było moje zdziwienie, kiedy wokół było pełno portali i miejsc, do których mogłem się udać, aby pozbierać doświadczenie. W praktyce ludzie dziwnie się patrzą, kiedy stoję z telefonem pod jakimś miejscem i hackuję portal (z boku dziwnie to wygląda). Mimo wszystko Ingress pomaga odkryć nowe miejsca. Pozwala poznać lepiej nasze miasto (inne też), a potem już nie będziecie zwyczajnie patrzeć na ten stary pomnik w środku miasta, teraz to będzie portal! Wierzcie mi, że nie ma nic lepszego niż spacer pod wieczór z Ingressem. Oczywiście gra będzie bardziej spisywała się w cieplejsze dni, bo w zimę ręce marzną, co utrudnia rozgrywkę.
a w grze...
Grafika? hmm.. Przecież to tylko mapy. Tutaj zdecydowanie panuje mrok. A moim zdaniem nie powinien. Grafika jest oryginalna i mi osobiście nie przypadła do gustu. Momentami jest niezrozumiała, a animacje (np. podczas hackowania portalu) nie wiele mówią. Widzimy tylko jakieś procenty na minusie, ale nie wiemy, czy dotyczą one nas, czy może hackowanego portalu. W efekcie grafika i animacje to jeden z elementów, które poprawiłbym w grze, aby były bardziej przejrzyste. Co ważne dla niektórych, gra jak widać działa w Polsce, ale nie wspiera języka polskiego. Niektóre elementy, ale bardzo pojedyncze są po polsku i nie wiem dlaczego. Komunikaty głosowe i napisy pojawiają się po polsku, natomiast gra w większości jest cała po angielsku. Nie zauważyłem, aby gra się przycinała, a wręcz chodzi bardzo płynnie. Miłym aspektem jest to, że gra korzysta z czego może. Wibruje telefonem podczas hackowania, nawiguje nas do portali i wydaje polecenia głosowe.
- oryginalność, multimedialna rozrywka
- komendy głosowe
- brak reklam
- zachęca do poruszania się
- pozwala odkryć nowe miejsca, poznać miasto
Jakie są wady gry?
- duże zużycie baterii
- mus korzystania z internetu, lokalizacji
- nieprzyjazna grafika (moim zdaniem)
Ice Age Adventures
Gameloft to wytwórnia gier odpowiedzialna na produkcje takich tytułów jak Asphalt 8, Despicable Me, czy chociażby Gangstar Vegas. Jak więc widzicie, jest to wytwórnia z dość sporą galerią. Oprócz tego Gameloft słynie z gier ''filmowych'' (tak je sobie nazwałem :D), czyli gier związanych z popularnymi, nowymi filmami. Oprócz opisywanej przeze mnie Epoki Lodowcowej mogą oni się również pochwalić grami związanymi z filmami takimi jak Spider Man, Minionki, czy Iron Man. Zobaczmy, jak tym razem nasza ''filmowa'' wytwórnia poradziła sobie z epoką lodowcową.
Po uruchomieniu gry pierwszy raz (a trwa to stosunkowo długo) pojawia się pasek stanu pobierania. Pomimo pobrania gry ze sklepu, która o dziwo nie zajmuje ponad 1 GB jak to często bywa z produkcjami Gameloftu, musimy ściągnąć jeszcze jakieś pliki dodatkowe. Nie popieram takiego rozwiązania, osobiście wolę od razu na starcie wiedzieć, ile dokładnie będzie ważyć gra. Po pobraniu i wszystkich ekranach startowych wita nas nie kto inny jak Sid! Od razu zaczyna się filmik z dialogami (dla niecierpliwych jest opcja SKIP), niestety w języku wybranym przez nas z listy, na której nie znajdziemy polskiego. Dialogi towarzyszą nam przez całą grę, więc polecam uzbroić się w cierpliwość.
Może uznacie, że trochę dziecinne jest granie w takie gry, ale łatwo wciągnąć się w tę grę, chociażby ze względu na jej świetnie animowaną grafikę. Co prawda z wykonaniem już nie jest tak kolorowo, bo czasami przy maksymalnym przybliżeniu możemy dostrzec różne piksele, a zmiana w ustawieniach nie pomaga. Przyjemnym aspektem są natomiast dźwięki, czyli coś, co jest dla mnie niezwykle ważne w rozgrywce. Są odpowiednie dla takiej gry, czyli dziecinne i świetnie kontrastują z dialogami, czy okrzykami Sida i Mańka!
Przejdę jednak do sedna rzeczy, czyli rozgrywki. W grze głownie chodzi o powiększanie swojej lodowej wyspy, ratowanie przyjaciół i podbijanie kolejnych lodowców. Oprócz tego Gameloft zapewnił nam parę minigierek, czyli coś typu Subway Surfers i Candy Crash Saga. W grze mamy dwie waluty (muszle i jagody) i jak to przeważnie bywa dodatkowe, często płatne monety (w tym wypadku żołędzie). Cieszy mnie fakt, że w grze brakuje reklam. Nadrabia ona natomiast notorycznym przypominaniem, że jest szansa zakupu żołędzi. My nie chcemy kupować dodatkowych rzeczy, więc te przypomnienia muszę uznać za minus. A skoro już jesteśmy przy powiadomieniach to muszę przyznać, że opcje mnie zaskoczyły. Jest w nich możliwość wyboru, o czym gra ma nas informować! Dla mnie bomba, jakby to powiedział Bin Laden.
Jak widzicie poziom gry nie jest nadto wygórowany, co sugeruje, że jest to gra dla młodszych. Nie oznacza to jednak, że starsi będą się nudzić :) Na szczęście Gameloft wie, co robi i robi to dobrze. Warto pobrać grę, która nie zajmuje dużo, a być może wciągnie was na dłużej. Zawsze można spróbować.
Za co warto pobrać grę?- brak zbędnych reklam, darmowa gra
- prosta i wciągająca rozrywka
- gra nie jest bardzo wymagająca, chodzi dobrze
- duża ilość ustawień, możliwość połączenia z Google+
- przyjemne dźwięki, relaksujące i zabawne dialogi
Dlaczego nie warto?
- mikropłatności (nieobowiązkowe)
- słaba rozdzielczość grafiki
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.gameloft.android.ANMP.GloftIVHM&hl=pl
Godus
Godus to trzecia już gra sandboxowa na moim blogu. Tym razem jest to produkcja, która zagości na dłużej w moim tablecie. Gra nie jest pozbawiona wad, o których nie omieszkam napisać. Na szczęście autorzy z 22cans myślą o swojej produkcji intensywnie, bo gra zaczyna podbijać nie tylko systemy mobilne, ale nawet pecety.
Gdy już pobrałem grę, moim oczom ukazał się krótki tutorial, a po nim musiałem poszukać miejsca dla ''Adama i Ewy'' (tak ich nazwałem - pierwsi ludzie :D). Niech was to nie zwiedzie, bo każdy na start dostaje to samo miejsce, a z kolejnymi etapami powiększamy swoje tereny.
Zacząłem budowę. Zbudowałem domek, potem kolejny, aż w końcu coś mi przeszkodziło. Niestety, zabrakło Wiary (Belief - waluta w grze), więc musiałem trochę poczekać, aż moi ludzie zaczną wierzyć, aby zebrać różowe kulki z wiarą. Na początku jest z tym trochę trudno, bo praktycznie każdy ruch w grze potrzebuje tej Wiary, ale gdy już zbudujemy pierwsze 50 domów to jest jej o wiele więcej.
W grze występuje dzień i noc, a czasami nawet burza, deszcz i śnieg. Niestety, są to tylko kolejne rzeczy, które spowalniają grę. Gra na moim Galaxy Tab S na grafice ''Ultra'' chodzi wolno i mam wrażenie, że jest renderowana w 15 FPS'ach. Przy minimalnych ustawieniach grafiki jest dobrze i gra nie spowalnia. Podejrzewam jednak, że gra może kiepsko sobie radzić na bardzo słabych urządzeniach, choć na mojej Xperii M2 jeszcze daje radę :)
Sterowanie również nie należy do standardowych. Trudno mi się było przyzwyczaić do sterowania dwoma palcami, tym bardziej na ekranie mojego smartfona, który wcale nie ma dobrego dotyku. Zdarza mi się do teraz przypadkowo używać jednego palce, co oczywiście powoduje modyfikację terenu. Gra dość kiepsko radzi sobie również z obracaniem kamery. Kręcę palcami po ekranie, jak głupi, a tu nic... Sterowanie to rzecz, która musi być jeszcze poprawiona.
Mówcie, co chcecie, ale dla mnie to właśnie Godus wygrywa życie swoją grafiką. Prosta, ładna, cienie dodają smaczku i klimatu. Kolory są bardzo żywe i przyjemne dla oka. Dobrą rzeczą jest to, że w ustawieniach możemy zmienić parametry grafiki, bo jak pisałem wcześniej - bez tej opcji gra chodziłaby płynnie jedynie na urządzeniach z wyższej półki. Niestety, albo jedno, albo drugie. Grafika jest świetna, czego nie mogę powiedzieć o dźwiękach. Okej, faktycznie pasują do gry i w jakimś stopniu tworzą klimat, jednak bardziej mnie denerwowały i drażniły moje uszy, niż uspokajały. Brakuje w nich elementów natury np. szumu morza, szelestu liści, odgłosów ptaków itp. Oprócz tego muzyka w tle jest dość mało charakterystyczna i nie wnosi nic do gry. Po prostu jest.
CZY WARTO POBRAĆ GRĘ?
Moim zdaniem tak, bo może ona wciągnąć nas na dłużej. Z drugiej strony nie każdy może cieszyć się płynnością gry ze względu na grafikę. Dźwięki, co prawda, nie powalają na podłogę, a czasami irytujące dźwięki w menu zachęcają do przesunięcia suwaka w opcjach ''Sounds''. Gra posiada mikropłatności, ale jest za to za darmo. W porównaniu do wersji na PC, gdzie na Steamie muszę zapłacić 19,99 euro za wersję Beta to lepiej przeboleć te mikropłatności, które w ogóle nie przeszkadzają i nawet nie zachęcają do kupienia, ot tak po prostu są, żeby autorzy mogli zarobić. Plusem jest też brak reklam. Wiele opcji takich jak możliwość podróży statkiem, powiększanie terenu, różne artefakty, moce i karty tylko jeszcze bardziej zachęcają do kliknięcia ''Zainstaluj'' w sklepie.
Za co warto pobrać grę?
- dobra grafika
- brak reklam, darmowa gra
- wciągający tytuł, którego na pewno nie zapomnisz
- wersja na PC
Dlaczego nie warto?
- mało charakterystyczne, czasami wkurzające dźwięki
- duża waga gry, możliwe spowolnienia na słabych urządzeniach
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.mobage.ww.a1912.Godus_Android
CZY WARTO POBRAĆ GRĘ?
Moim zdaniem tak, bo może ona wciągnąć nas na dłużej. Z drugiej strony nie każdy może cieszyć się płynnością gry ze względu na grafikę. Dźwięki, co prawda, nie powalają na podłogę, a czasami irytujące dźwięki w menu zachęcają do przesunięcia suwaka w opcjach ''Sounds''. Gra posiada mikropłatności, ale jest za to za darmo. W porównaniu do wersji na PC, gdzie na Steamie muszę zapłacić 19,99 euro za wersję Beta to lepiej przeboleć te mikropłatności, które w ogóle nie przeszkadzają i nawet nie zachęcają do kupienia, ot tak po prostu są, żeby autorzy mogli zarobić. Plusem jest też brak reklam. Wiele opcji takich jak możliwość podróży statkiem, powiększanie terenu, różne artefakty, moce i karty tylko jeszcze bardziej zachęcają do kliknięcia ''Zainstaluj'' w sklepie.
Za co warto pobrać grę?
- dobra grafika
- brak reklam, darmowa gra
- wciągający tytuł, którego na pewno nie zapomnisz
- wersja na PC
Dlaczego nie warto?
- mało charakterystyczne, czasami wkurzające dźwięki
- duża waga gry, możliwe spowolnienia na słabych urządzeniach
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.mobage.ww.a1912.Godus_Android
Manuganu 2
Manuganu 2 to kolejna odsłona kultowego runnera wytwórni Alper Sarıkaya. Poprzednia wersja przypadła mi do gustu, ale po czasie była trochę monotonna i po czasie się nudziła. Druga edycja to zupełnie coś nowego, pełen powiew świeżości.
Przede wszystkim autorzy nie poszli na łatwiznę i nie dodali tylko cyfry ''2'' do tytułu, a postarali się o wiele bardziej urozmaicić swój produkt. Problemem Manuganu była spora monotonność. Po kilku dniach miałem już dość tej samej scenerii, w której zmieniał się jedynie poziom trudności. Nareszcie jest coś więcej, niż tylko suche bieganie. Teraz możemy nie tylko biegać, ale pływać, skakać, a nawet latać! W sumie jest to wielkie wyróżnienie w porównaniu z Manuganu w pierwszym wydaniu. Nawet sam twórca umie podkreślić atut nowej wersji, bo filmik promujący Manuganu 2 zachęca do pobrania!
O grafice nie ma co się wypowiadać, bo temat wyczerpałem w poście o Manuganu. W sumie dużo się nie zmieniło w porównaniu do poprzedniej wersji, praktycznie nic. Nic nadzwyczajnego nie dzieje się również z dźwiękami, muzyką. Dalej pozostaje świetna i klimatyczna. Bardzo pasuje do tej gry i jest z nią kojarzona.
O sterowaniu również nie zmieniłem zdania. Po prostu jest przyjemne i wygodne. Niestety jedna rzecz się nie zmieniła i raczej wątpię, żeby ewoluowała - chodzi oczywiście o reklamy. Niestety, ale po każdej skończonej rozgrywce musimy takowe oglądać, co potęguje wściekłość, tym bardziej, kiedy nie udaje nam się przejść poziomu.
Reasumując, cieszę się, że autor małymi kroczkami próbuje udoskonalać grę i cieszy mnie również fakt, że gra jest darmowa. Czekam na dzień, w którym nieszczęsne reklamy znikną, a my będziemy radować się kolejną produkcją wolną od reklam.
Za co warto pobrać grę?- prosta, estetyczna grafika
- gra wciąga bardziej od poprzedniej wersji
- nowe urozmaicenia w postaci latania, pływania
- zróżnicowane poziomy trudności
- wiele map
- kultowe, charakterystyczne dźwięki
Dlaczego nie warto?
- reklamy
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.Alper.Manuganu2&hl=pl
Ice
Szczerze mówiąc to nadal po tylu dniach rozgrywek, nie do końca wiem, o co chodzi w tej grze. Grałem w nią wiele razu i nadal to robię, ponieważ Ice to wyjątkowo wciągający tytuł. Ostatnio opisywałem Bump Race, czyli dzieło polskich twórców. Dzisiaj również obracamy się w naszych polskich grach, ponieważ Ice to właśnie dzieło programisty Piotra Wójcika.
Nie ma się tu co rozpisywać, bo Ice to bardzo krótka gierka, a szkoda. Jest to typowa strategia, w której podbijamy kolejne bazy? No właśnie... Tutaj mam problem. Gra nosi tytuł lód, a bardziej kojarzy mi się z kosmosem i podbijaniem jakichś obcych planet, niż właśnie z lodem. Co prawda poruszamy się jakimiś kształtami, które mogą przypominać kawałki lodu, ale sceneria sprawia inne wrażenie. W grze dominuje grafika wektorowa, która jest bardzo prosta. Czcionki też nie należą do najostrzejszych, ale przecież o to chodzi w takiej grafice! Nie ma się czego czepiać, bo ogólny zarys gry prezentuje się bardzo dobrze.
Narzekałem, że gra jest dość krótka i w sumie nie do końca miałem rację. Nie można nazwać ''krótkim'' czegoś, co w sumie nie ma jakiejś różnorodności, długości. Gra polega tylko na jednym motywie, głównym ekranie, w którym mamy wiele baz do podbicia. Cała różnorodność w grze polega na tym, że możemy wybrać wielkość mapy (opcja płatna), poziom trudności - z czego hard jest na prawdę trudny, a easy stosunkowo łatwy - oraz kolor naszej bazy, kawałków lodu.
Ice to kolejna polska produkcja, która pokazuje, że prostota to klucz do sukcesu. Tak na prawdę gra nie oferuje dużej ilości map, a w grze czasami denerwują reklamy. Możemy za to miło spędzić te 10, 15 minut na rozgrywkę, bo według mnie to własnie Ice jest najbardziej wciągającą grą tego miesiąca! Autor świetnie dopracowuje grę i liczę na większą rozmaitość z jego strony. Dobrze, że po wyjściu z gry jest ona automatycznie zapisywana i możemy do niej wrócić - szczegół, a cieszy. Poziomy trudności są dobrze zoptymalizowane, a oprócz tego możemy podwyższyć swój poziom w Grach Play, bo gra oferuje dużo doświadczenia. Gratuluję i liczę na większą aktualizację, która doda parę nowości i powiększy magazyn map :)
Za co warto pobrać grę?
- prosta, estetyczna grafika
- gra bardzo wciąga
- gra zapisuje się automatycznie po wyjściu z niej
- łatwe źródło doświadczenia w Gry Play (połączenie z Google +)
Dlaczego nie warto?
- reklamy
- mała ilość map, słaba różnorodność
- mikropłatności (można kupić większą mapę)
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.queader.ice
Nie ma się tu co rozpisywać, bo Ice to bardzo krótka gierka, a szkoda. Jest to typowa strategia, w której podbijamy kolejne bazy? No właśnie... Tutaj mam problem. Gra nosi tytuł lód, a bardziej kojarzy mi się z kosmosem i podbijaniem jakichś obcych planet, niż właśnie z lodem. Co prawda poruszamy się jakimiś kształtami, które mogą przypominać kawałki lodu, ale sceneria sprawia inne wrażenie. W grze dominuje grafika wektorowa, która jest bardzo prosta. Czcionki też nie należą do najostrzejszych, ale przecież o to chodzi w takiej grafice! Nie ma się czego czepiać, bo ogólny zarys gry prezentuje się bardzo dobrze.
Narzekałem, że gra jest dość krótka i w sumie nie do końca miałem rację. Nie można nazwać ''krótkim'' czegoś, co w sumie nie ma jakiejś różnorodności, długości. Gra polega tylko na jednym motywie, głównym ekranie, w którym mamy wiele baz do podbicia. Cała różnorodność w grze polega na tym, że możemy wybrać wielkość mapy (opcja płatna), poziom trudności - z czego hard jest na prawdę trudny, a easy stosunkowo łatwy - oraz kolor naszej bazy, kawałków lodu.
Ice to kolejna polska produkcja, która pokazuje, że prostota to klucz do sukcesu. Tak na prawdę gra nie oferuje dużej ilości map, a w grze czasami denerwują reklamy. Możemy za to miło spędzić te 10, 15 minut na rozgrywkę, bo według mnie to własnie Ice jest najbardziej wciągającą grą tego miesiąca! Autor świetnie dopracowuje grę i liczę na większą rozmaitość z jego strony. Dobrze, że po wyjściu z gry jest ona automatycznie zapisywana i możemy do niej wrócić - szczegół, a cieszy. Poziomy trudności są dobrze zoptymalizowane, a oprócz tego możemy podwyższyć swój poziom w Grach Play, bo gra oferuje dużo doświadczenia. Gratuluję i liczę na większą aktualizację, która doda parę nowości i powiększy magazyn map :)
Za co warto pobrać grę?- prosta, estetyczna grafika
- gra bardzo wciąga
- gra zapisuje się automatycznie po wyjściu z niej
- łatwe źródło doświadczenia w Gry Play (połączenie z Google +)
Dlaczego nie warto?
- reklamy
- mała ilość map, słaba różnorodność
- mikropłatności (można kupić większą mapę)
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.queader.ice
Bump Race
Dzisiaj z zaszczytem mogę wam pokazać bardzo prostą, ale co najważniejsze polską gierkę. Tak, Bump Race to polskie dzieło! Polacy w ostatnim czasie coraz bardziej podbijają sklepy z aplikacjami i dobrze. Im więcej dobrych, polskich gier w sklepie Play, tym większe zainteresowanie twórcami. Co prawda twórcy liczą raczej na narodowy sukces gry, bo trudno doszukiwać się języka angielskiego w opcjach. Z drugiej jednak strony bardzo dobrze, że język polski nie jest dyskryminowany, jak to ma miejsce w większości produkcji polskich.
Sam zamysł gry jest dość prosty i nieskomplikowany - musimy wykonywać odpowiednie zadania, które daje nam twórca. Czasami wydają się one proste, ale to tylko pozór, bo zdarza się, że kilka razy musimy próbować wykonać zadanie, żeby ukończyć poziom. A skoro jesteśmy przy poziomach to tutaj się trochę zawiodłem. Na każdej mapce tło się zmienia, co daje choć trochę odczucia różnorodności, ale oprócz tego nie mamy nic innego, przy czym moglibyśmy powiedzieć ''łał, ale fajna mapka''. Oprócz tego poziomów jest stosunkowo mało, bo tylko 12. Na obronę gry powiem, że wynagradza ona nam małą ilość poziomów różnymi trybami. W grze możemy grać samemu, w dwójkę, a nawet w 3 osoby. W trybie jednoosobowym mamy tryb kariery, własny tryb, w którym tworzymy swoje ustawienia lub bicie rekordu.
W ustawieniach natomiast nie ma zbyt dużo opcji. Możemy tam wyłączyć dźwięki, poczytać o autorach, czy chociażby usunąć reklamy. Niestety, ta gra nie szczędzi reklam. Wyskakują praktycznie w co drugim kliknięciu na przycisk w grze. Mogłyby być one nieco ograniczone, bo 4 zł jak na wyłączenie reklam to i tak za dużo. W tej cenie można znaleźć wiele fajnych gierek. Gra jest również połączona z Facebookiem. Choć osobiście wolę system Google to i tak fajnie, że możemy sobie połączyć nasze konta i grać własną głową w grze.
Grafika jak i dźwięk, których autorem jest Mateusz Dziworski stoją na bardzo dobrym poziomie. Kolory nie są przesycone, a bardzo dobrze dobrane. Nie wypalają oczu, a uspokajają. Obrazy są proste, przyjemne, co poprawia komfort korzystania z menu. Każda animacja jest szybka i nie zacina się, a interfejs ujednolicony. Jeżeli chodzi o dźwięki to proste instrumenty tworzą klimat tej gry. Z tego, co Google mi podpowiedziało to autor grafiki i dźwięków jest perkusistą w zespole Ted Nemeth, a resztą (tj. programowanie, sterowanie itp.) zajął się jego brat - Jakub. Mistrzowskim zagranie jest również spowolnienie podczas zdobywania bramek - dla mnie bomba!
Podsumowując, gra, w której ścigamy się swoją głową może odnieść sukces. Sterowanie jest banalne, a grafika ładna. Choć denerwują reklamy to grę na start dostajemy za darmo. Miło, jakby ekosystem gry rozwijał się z czasem tzn. w Halloween jakie dynie zamiast głów, tło bardziej upiorne... Dobrze świadczyłoby to o zaangażowaniu autorów w grę. Dobrze, jakby był większy wybór skórek naszych postaci i map. Cieszę się, że polski rynek gier mobilnych idzie do przodu, bo coraz częściej natrafiam na polskie produkcje w sklepie Play. Życzę sukcesu Panowie!
Za co warto pobrać grę?
- dopracowany wygląd, ładne kolory
- charakterystyczne dźwięki
- proste zadania, łatwe sterowanie
- łączenie z Facebookiem, twoja twarz jako postać
- polska produkcja (wesprzyj Polaka :D), polski język
Dlaczego nie warto?
- denerwujące reklamy
- mała ilość postaci, map
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.frontmob.bumpracerelease
Sam zamysł gry jest dość prosty i nieskomplikowany - musimy wykonywać odpowiednie zadania, które daje nam twórca. Czasami wydają się one proste, ale to tylko pozór, bo zdarza się, że kilka razy musimy próbować wykonać zadanie, żeby ukończyć poziom. A skoro jesteśmy przy poziomach to tutaj się trochę zawiodłem. Na każdej mapce tło się zmienia, co daje choć trochę odczucia różnorodności, ale oprócz tego nie mamy nic innego, przy czym moglibyśmy powiedzieć ''łał, ale fajna mapka''. Oprócz tego poziomów jest stosunkowo mało, bo tylko 12. Na obronę gry powiem, że wynagradza ona nam małą ilość poziomów różnymi trybami. W grze możemy grać samemu, w dwójkę, a nawet w 3 osoby. W trybie jednoosobowym mamy tryb kariery, własny tryb, w którym tworzymy swoje ustawienia lub bicie rekordu.
W ustawieniach natomiast nie ma zbyt dużo opcji. Możemy tam wyłączyć dźwięki, poczytać o autorach, czy chociażby usunąć reklamy. Niestety, ta gra nie szczędzi reklam. Wyskakują praktycznie w co drugim kliknięciu na przycisk w grze. Mogłyby być one nieco ograniczone, bo 4 zł jak na wyłączenie reklam to i tak za dużo. W tej cenie można znaleźć wiele fajnych gierek. Gra jest również połączona z Facebookiem. Choć osobiście wolę system Google to i tak fajnie, że możemy sobie połączyć nasze konta i grać własną głową w grze.
Grafika jak i dźwięk, których autorem jest Mateusz Dziworski stoją na bardzo dobrym poziomie. Kolory nie są przesycone, a bardzo dobrze dobrane. Nie wypalają oczu, a uspokajają. Obrazy są proste, przyjemne, co poprawia komfort korzystania z menu. Każda animacja jest szybka i nie zacina się, a interfejs ujednolicony. Jeżeli chodzi o dźwięki to proste instrumenty tworzą klimat tej gry. Z tego, co Google mi podpowiedziało to autor grafiki i dźwięków jest perkusistą w zespole Ted Nemeth, a resztą (tj. programowanie, sterowanie itp.) zajął się jego brat - Jakub. Mistrzowskim zagranie jest również spowolnienie podczas zdobywania bramek - dla mnie bomba!
Podsumowując, gra, w której ścigamy się swoją głową może odnieść sukces. Sterowanie jest banalne, a grafika ładna. Choć denerwują reklamy to grę na start dostajemy za darmo. Miło, jakby ekosystem gry rozwijał się z czasem tzn. w Halloween jakie dynie zamiast głów, tło bardziej upiorne... Dobrze świadczyłoby to o zaangażowaniu autorów w grę. Dobrze, jakby był większy wybór skórek naszych postaci i map. Cieszę się, że polski rynek gier mobilnych idzie do przodu, bo coraz częściej natrafiam na polskie produkcje w sklepie Play. Życzę sukcesu Panowie!
Za co warto pobrać grę?- dopracowany wygląd, ładne kolory
- charakterystyczne dźwięki
- proste zadania, łatwe sterowanie
- łączenie z Facebookiem, twoja twarz jako postać
- polska produkcja (wesprzyj Polaka :D), polski język
Dlaczego nie warto?
- denerwujące reklamy
- mała ilość postaci, map
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.frontmob.bumpracerelease
Inbox by Gmail - opinia i zaproszenia
Takim właśnie komunikatem wzbogaciła się moja skrzynka pocztowa. Tak, otrzymałem zaproszenie do aplikacji Inbox by Gmail i dzisiaj chciałbym wam co nieco o niej napisać. Pewnie jesteście ciekawi jak to działa, jak wpływa na naszą skrzynkę Gmail i czy mam jakieś zaproszenia :) Dowiecie się tego w tym poście.
Po prostu wygląda pięknie...
Kiedy pierwszy raz załączyłem aplikacje i zalogowałem się to aż oniemiałem z wrażenia. Kolejny raz nie zawiodłem się na Google, bo Inbox to kolejna udana aplikacja w Material Design. Mamy charakterystyczne czerwone kółeczko odpowiadające za utworzenie maila, mamy pasek rozwijany z lewej... Do tego dochodzi bardzo dobrze dobrany odcień niebieskiego. Nie jest to kolor, który będzie nam wypalać oczy przez duże nasycenie i jaskrawość. Barwy programów w Material Design są bardzo przyjemne dla oka i proste. Wyglądają niekiedy jak plastelina, przez co dodają uroku aplikacją. Całokształt wyglądu Inboxa oceniam na bardzo dobry! :)
Funkcjonalność
Inbox nie miałby zbyt dużo chętnych, gdyby nie wyróżniał się nieco od Gmaila. Cała magia tkwi w tym, że emaile, które dostajemy możemy zamieniać w listę to-do. Przykładowo rezerwujemy bilety w kinie i podajemy maila. Na skrzynkę dostajemy dokładną lokalizację, dzień, godzinę, a Inbox automatycznie wyróżnia te rzeczy i może nam przypomnieć później o tych danych. Ta opcja to najbardziej przydatna rzecz jaka kiedykolwiek powstała w skrzynkach pocztowych. W Gmailu dostalibyśmy zwykłego maila z danymi, a Inbox przez to, że jest zintegrowany z Mapami Google i Kalendarzem może ułatwiać nam życie.
Oczywiście jeżeli coś zaplanujemy to w końcu musimy to wykonać - na to wujek Google też ma radę. Po prostu ''Gotowe''. Przyznam, że również jest to dość wygodna opcja, ale trochę mało przemyślana. Przykładowo na pocztę dostajemy jakieś powiadomienie z gry, a już wcześniej graliśmy i powiadomienie jest nieaktualne. Wtedy wystarczy przesunąć post na ekranie głównym od lewej do prawej i już. Opcja wydaje się mieć potencjał, choć nie wiem, jaki ma sens. Do tej pory na Gmailu po przeczytaniu maila usuwałem go i tyle, a teraz jest on zaznaczany jako ''gotowy''. Pytanie tylko, po co ma ten post leżeć w tej zakładce i zajmować miejsce, skoro można go po prostu usunąć?
Inbox vs Gmail
Google w mailu zaproszeniowym zaznacza:
Oprócz zapewnienia wyszukiwarkowego gigatna o tym, że Gmail nie zniknie z posta można się również dowiedzieć:
Czy opłaca się czekać na zaproszenie?
Pewnie takie pytanie mogło wam się nasunąć na myśl, więc już spieszę z odpowiedzią. Moim zdaniem warto czekać na zaproszenie do aplikacji Inbox, chociażby dlatego, żeby zobaczyć, czy taka forma poczty do nas przemawia. Ja zaproszenie otrzymałem na blogu Antyweb, za które serdecznie dziękuję. Przy okazji polecam bloga Antyweb, bo jest to jeden z najlepszych i najczęściej odwiedzanych przeze mnie blogów technologicznych. Inbox ma wiele nowości, które są znacznie lepszym rozwiązaniem i do tego wygląda idealnie. Ogólnie Inbox słynął z przepięknego Material Design, ale w ostatnich dniach Gmail również doczekał się aktualizacji i wyglądem jest bardzo zbliżony do tego drugiego klienta poczty. Reasumując, ja polecam wam starać się o zaproszenia, choćby dlatego, aby sprawdzić, jak to funkcjonuje i czy okaże się lepszy od Gmaila. Życzę wam więc takiego samego komunikatu, jaki widnieje na początku tego postu.
Skąd zdobyć zaproszenie?
Z pewnością większość z was zajrzała na ten post tylko ze względu na właśnie zaproszenie. Nieco muszę was rozczarować, bo pomimo tygodnia nadal nie otrzymałem żadnych zaproszeń, aby przesłać je wam. Jestem nieco zawiedziony, bo chętnie podzieliłbym się nimi z wami, ale niestety Google mój adres email pominęło. Jeżeli tylko otrzymam jakieś zaproszenia lub znajdę ich źródło to poinformuję was o tym na Facebooku. Zapraszam do obserwowania, bo tak też dużo się dzieje.
>> Pobierz Inbox by Gmail ze sklepu Google Play
Funkcjonalność
Inbox nie miałby zbyt dużo chętnych, gdyby nie wyróżniał się nieco od Gmaila. Cała magia tkwi w tym, że emaile, które dostajemy możemy zamieniać w listę to-do. Przykładowo rezerwujemy bilety w kinie i podajemy maila. Na skrzynkę dostajemy dokładną lokalizację, dzień, godzinę, a Inbox automatycznie wyróżnia te rzeczy i może nam przypomnieć później o tych danych. Ta opcja to najbardziej przydatna rzecz jaka kiedykolwiek powstała w skrzynkach pocztowych. W Gmailu dostalibyśmy zwykłego maila z danymi, a Inbox przez to, że jest zintegrowany z Mapami Google i Kalendarzem może ułatwiać nam życie.
Oczywiście jeżeli coś zaplanujemy to w końcu musimy to wykonać - na to wujek Google też ma radę. Po prostu ''Gotowe''. Przyznam, że również jest to dość wygodna opcja, ale trochę mało przemyślana. Przykładowo na pocztę dostajemy jakieś powiadomienie z gry, a już wcześniej graliśmy i powiadomienie jest nieaktualne. Wtedy wystarczy przesunąć post na ekranie głównym od lewej do prawej i już. Opcja wydaje się mieć potencjał, choć nie wiem, jaki ma sens. Do tej pory na Gmailu po przeczytaniu maila usuwałem go i tyle, a teraz jest on zaznaczany jako ''gotowy''. Pytanie tylko, po co ma ten post leżeć w tej zakładce i zajmować miejsce, skoro można go po prostu usunąć?
Inbox vs Gmail
Google w mailu zaproszeniowym zaznacza:
Czy Inbox zastąpi Gmaila?
Nie martw się, nie zamykamy Gmaila. Inbox to nowa usługa zaprojektowana i opracowana jako alternatywa dla Gmaila.
Mam taką nadzieję, choć wątpię, żeby Google złączyło te dwie aplikacje w jedną. To mogłoby znacznie utrudnić dostęp do googlowej poczty starszym osobom. Nie wyobrażam sobie mojego dziadka, który tak intuicyjnie obsługuje Gmaila - byłoby to po prostu utrudnienie dla seniorów, a wierzcie mi, że spora część użytkowników Gmaila to właśnie takie osoby.Oprócz zapewnienia wyszukiwarkowego gigatna o tym, że Gmail nie zniknie z posta można się również dowiedzieć:
Czy mogę nadal używać Inbox i Gmaila?
Oczywiście. Cała Twoja poczta nadal będzie dostępna w Gmailu, ale usługa Inbox będzie działać najlepiej, jeśli będziesz korzystać z niej regularnie.
Kluczową częścią odpowiedzi jest ''jeżeli będziesz korzystać z niej regularnie'', bo tak na prawdę niezły bajzel robi nam się w poczcie Gmail, jeżeli nagle zaczniemy korzystać z Inboxa. Gdy dodamy maile do ''Gotowych'' to w Gmailu się już one nie pojawiają, tak, jakby ktoś je usunął. Trochę inaczej jest rozwiązana sprawa z kategoriami, bo w Inboxie są one przypisywane do wybranych, a w Gmailu najczęściej każdy miał swoje własne - przynajmniej ja. Inbox na pewno będzie bardzo dobrą skrzynką pocztową, ale dla osób, które dopiero zakładają googlowe konto. Jeżeli nagle przesiadamy się na Inbox, a na Gmailu mamy porządek i staramy się pilnować wszystkich kategorii to może nam się zrobić rozgardiasz.Czy opłaca się czekać na zaproszenie?
Pewnie takie pytanie mogło wam się nasunąć na myśl, więc już spieszę z odpowiedzią. Moim zdaniem warto czekać na zaproszenie do aplikacji Inbox, chociażby dlatego, żeby zobaczyć, czy taka forma poczty do nas przemawia. Ja zaproszenie otrzymałem na blogu Antyweb, za które serdecznie dziękuję. Przy okazji polecam bloga Antyweb, bo jest to jeden z najlepszych i najczęściej odwiedzanych przeze mnie blogów technologicznych. Inbox ma wiele nowości, które są znacznie lepszym rozwiązaniem i do tego wygląda idealnie. Ogólnie Inbox słynął z przepięknego Material Design, ale w ostatnich dniach Gmail również doczekał się aktualizacji i wyglądem jest bardzo zbliżony do tego drugiego klienta poczty. Reasumując, ja polecam wam starać się o zaproszenia, choćby dlatego, aby sprawdzić, jak to funkcjonuje i czy okaże się lepszy od Gmaila. Życzę wam więc takiego samego komunikatu, jaki widnieje na początku tego postu.
Skąd zdobyć zaproszenie?
Z pewnością większość z was zajrzała na ten post tylko ze względu na właśnie zaproszenie. Nieco muszę was rozczarować, bo pomimo tygodnia nadal nie otrzymałem żadnych zaproszeń, aby przesłać je wam. Jestem nieco zawiedziony, bo chętnie podzieliłbym się nimi z wami, ale niestety Google mój adres email pominęło. Jeżeli tylko otrzymam jakieś zaproszenia lub znajdę ich źródło to poinformuję was o tym na Facebooku. Zapraszam do obserwowania, bo tak też dużo się dzieje.
>> Pobierz Inbox by Gmail ze sklepu Google Play
Don't touch the spikes
Możliwe, że trochę się spóźniłem z publikacją tej gry, bo pewnie większość z was już w nią grała, ale warto podzielić się tą grą z innymi. Don't touch the spikes to gra wytwórni Ketchapp, która odpowiada między innymi za kultową grę 2048. Gra należy do kategorii tych prostych, bo jedyne, co musimy robić to zdobywać cukierki.
Co jest fajnego w tej grze?
- ładny wygląd, proste kształty, kolory
- różnorodność wyboru ptaków
- grywalność
- cały czas ulepszana
- możliwość połączenia z Google (pliki w chmurze, ranking)
Dlaczego nie warto?
- denerwujące reklamy
- system mikropłatności (nienachalny)
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.ketchapp.donttouchthespikes&hl=pl
Interfejs gry i jego prostota przemawiają do mnie. Proste kolory, bez żadnych cieni to charakterystyczna rzecz dla Material Design i dobrze wiedzieć, że w grach również można stosować ten styl. Szczerze, bardzo podoba mi się grafika użyta w grze, a różnorodność dostępnych ptaków dobrze świadczy o autorach.
Sama główna strona gry, czyli miejsce, w którym mamy do dyspozycji wszystkie opcje i ustawienia jest wygodna i minimalistyczna. Nie ma tu niepotrzebnych rzeczy, a interfejs jest spójny.
Jeżeli chodzi o rozgrywkę to jest ona dość prosta i przyjemna. Sterowanie nie należy do najtrudniejszych i spokojnie poradziłby sobie kilkulatek. Później jest już tylko trudniej, tzn. musimy odbijać się od ścian, ale unikać wystających z nich kolców. W tle pojawiają się liczby, które oznaczają ilość ''odepchnięć'' o ścianę. Im liczba jest większa, tym bardziej zmienia się nasze tło. Wraz ze zwiększającym się poziomem nasze tło zaczyna się robić kolorowe - moim zdaniem bardzo ciekawy trik ze strony programistów.
Oprócz głównej gry, w której zdobywamy cukierki mamy do dyspozycji wiele atrakcji, jak np. Jaskinia lub Park. Podejrzewam, że wraz z aktualizacjami będą dodawane kolejne atrakcje, jak to miało miejsce tydzień temu (doszła Jaskinia). Nie mogło zabraknąć również opcji kupna nowych ptaków, choć przyznam, że i tutaj nie zawiodłem się. Jest na prawdę sporo opcji do wyboru, a z aktualizacji na aktualizację przybywa jeszcze więcej nowych skórek.
Grę polecam, bo sam się dałem w nią wciągnąć. Przypomina mi trochę Pou, gdzie też musimy dbać o swój ekosystem i ulepszać go. Wyczuwam również trochę inspiracji Flappy Bird, bo ileż można z tymi ptakami? Mimo to bardzo podoba mi się gra i lubię czasami zbierać te cukierki i pobijać swój wynik. A propos zbierania cukierków, jak wczorajsze Halloween? Obchodzicie ten dzień, czy jesteście raczej przeciwnikami?
- ładny wygląd, proste kształty, kolory
- różnorodność wyboru ptaków
- grywalność
- cały czas ulepszana
- możliwość połączenia z Google (pliki w chmurze, ranking)
Dlaczego nie warto?
- denerwujące reklamy
- system mikropłatności (nienachalny)
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.ketchapp.donttouchthespikes&hl=pl
Co lubię, a czego nie w nakładce TouchWiz
TouchWiz to autorska nakładka Samsunga. Jest ona krytykowana za swoje działanie, ale pamiętać należy o funkcjach, które ze sobą niesie.
Samsung ma dziwną politykę swojej nakładki i niestety na słabszych
urządzeniach może ona po prostu spowalniać telefon.
Dzisiaj to wy poczytajcie o tym, co mnie się w niej podoba, a co nie.
Dodam, że oceniam najnowszą wersję nakładki dostępną w Samsung Galaxy Tab S.
Pełna kolorów, po prostu ładna
Wygląd to kwestia sporna, ale w tytule posta jest słowo ''lubię'', co oznacza, że jest to moja własna opinia. Od zawsze nakładka ta mieniła się wszystkimi kolorami tęczy i wyglądała bardzo dobrze. TouchWiz w najnowszej wersji, którą posiadam w moim Galaxy Tab S prezentuje się świetnie. Menu w kolorze niebieskim ożywiło system i polepszyło efekt wizualny. Oprócz kolorów mamy jeszcze świetne ikony w stylu flat, który został zapoczątkowany przez Samsunga. Coraz więcej nakładek, jak i systemów stosuje ten styl i moim zdaniem jest to dobre rozwiązanie, bo po prostu wygląda to dobrze.
Tło jest ważne
Żeby podkreślić kolorowość swojej nakładki, Samsung zawsze tworzy tapety idealnie podkreślające ten atut. Urządzenia giganta z Korei przeważnie posiadają ekrany Super Amoled, które jeszcze bardziej podbijają cukierkowość tapet i TouchWiza. Takie rozwiązanie od dawna przykuwa uwagę i wychodzi na plus Samsungowi. Moim zdaniem tapety tworzone dla nakładki TouchWiz ozdabiają nasze pulpity i podkreślają kolory, po prostu są dobre.
A gdyby tak wszystko w jednym miejscu - pomyślał Samsung
Mówcie co chcecie, ja jednak uważam, że Magazine UX to najlepsze, co mogło spotkać TouchWiz. Są tam przydatne rzeczy, wiadomości, możemy je personalizować... Co prawda newsy z Flipboarda są po angielsku, ale oprócz nich mamy również opcję dodania sieci społecznościowych i różnych widgetów. Mamy opcję podpiąć YouTube, Facebook, Twitter i wiele innych portali społecznościowych. Niestety, o ile uważam, że jest to świetne rozwiązanie, nie mogę zrozumieć, dlaczego widgety z ekranów głównych przeniesiono do Magazine UX. Gdyby chociaż była opcja i tu i tu... Bardzo lubię ten tryb i korzystam z niego, ale kolejnym minusem może być dla potencjalnych klientów to, że jest to tryb przymusowy, nie da się go wyłączyć.
Cóż byłby to za TouchWiz bez funkcji?
Kiepski. Każda nakładka słynie z czego innego. Jedna jest płynna, ładna, a druga funkcjonalna. Fakt, niektóre feature'y nie są tak przydatne, ale o to właśnie chodzi w nakładce Samsunga. Jako najlepsze z nich uważam: Multitasking, Air view i gesture. Te wymienione przeze mnie są bardzo często używane i nie wyobrażam sobie tableta bez nich (dlatego mój wybór padł na Tab S). Pozostałe funkcje również są bardziej i mniej przydatne np. za bardzo przydatną funkcję uważam sterowanie głosem. Czy to robienie zdjęć komendami Cheese, Smile i Shoot czy przełączenie muzyki za pomocą Next, Pauze, Volume Up. Nie widzę natomiast zastosowania dla funkcji SmartStay. Nie korzystam z niej, bo nie czuję takiej potrzeby. O ile w Tab 3 miałem opcję inteligentnego obrotu ekranu, w Tab S tego nie znalazłem. Funkcje to to, co kochamy, dlatego jest to jedna wielka zaleta nakładki TouchWiz.
Czym zapełnić pulpit? Na pewno nie widgetami
Tak chyba pomyślał Samsung tworząc nowego TouchWiza. Niestety, do wyboru mamy bardzo mało wbudowanych widgetów od producenta. Bardzo dobrze, że Samsung próbuje je ulepszać i również stara się zmieniać je w styl flat, bo kontrastują one z ikonami i całym systemem. Niestety, widgety czasami długo się ładują i obciążają procesor, dlatego tańsze urządzenia będą używały różnych zamienników. Jednego nie umiem zrozumieć - dlaczego Samsung w tych nowszych urządzeniach wykastrował większość najlepszych widgetów z pulpitu i na siłę przeniósł je do Magazine UX? Brakuje ich na pulpicie, bo nie każdemu może podobać się magazyn. Ci, którzy interesują się nowymi technologiami wiedzą, że w Samsung Galaxy Note 4 widgety w nakładce są bardziej przezroczyste oraz nie zasłaniają całej tapety i moim zdaniem to jest najlepsze, co mogło spotkać samsungowe widgety - jeszcze tylko ładnych animacji brakuje, których producenci powinni się uczyć od Sony.
Słyszysz "TouchWiz" - myślisz LagWiz
No cóż, niestety muszę się znęcić nad nakładką i jej notorycznym problemem - lagami. Zależnie od urządzenia klatkowania występują rzadziej lub częściej. Mogę się wypowiedzieć posiadając modele z każdej półki cenowej. Na najsłabszym - SIII mini lagi występowały często. Była to starsza wersja nakładki i takie podstawowe funkcje jak smsy czy dzwonienie sprawiały trudności nakładce. Tab 3 - niby lepiej, ale nadal słabo. TouchWiz nie chodzi dobrze z mała ilością RAMu (choć nie wydaje mi się, żeby 1,5GB to było mało...). Za każdym razem nakładka ładuje się od nowa (przy przełączaniu się pomiędzy aplikacjami) i trwa to dość długo. Mimo małej ilości aplikacji, lagi były nieuniknione. Obecnie posiadam Tab S i jest to szybkie urządzenie. Mnogość funkcji nie spowalnia urządzenia, ale fakt, że ponad 2GB pamięci RAM z trzech dostępnych jest używana coś oznacza. Note 3 mojego kolegi również chodzi szybko, a nakładka jest tu dobrze zoptymalizowana.
Kupując jakieś tanie urządzenie na pewno nie będę patrzał w półce Samsunga, gdyż nawet otwieranie kontaktów, czy galerii trwa bardzo długo. Co więcej, zdarza się to też na droższych sprzętach. Czekam na dzień, w którym będę mógł edytować ten post i usunąć ten podpunkt - czy taki nastąpi? Nie wiem, ale mam nadzieję.
PODSUMOWANIE
Reasumując, TouchWiz to nakładka godna polecenia jedynie na urządzeniach droższych. Niska półka może się pożegnać z płynnością działania, więc osobiście nie polecam tanich Samsungów. Czasami jednak mnogość funkcji wygrywa i wolimy się trochę pomęczyć. Moim zdaniem jednak nie warto stawiać funkcji na pierwszym miejscu, a szybkość. Nie chodzi wcale o sekundy w otwieraniu aplikacji, a o to, że nakładka jest źle zoptymalizowana. Na te czasy uważam, że jest to niedopuszczalne. Kwestia wyboru - wolisz funkcje, czy płynność? :)
































